Αν σας αρέσει να συλλέγετε vintage ρολόγια, σίγουρα θα θελήσετε να προσθέσετε μερικά ρολόγια της Wittnauer στη συλλογή σας.
Αρκετοί είναι αυτοί που δεν γνωρίζουν την Wittnauer, παρόλο που έχει διαδραματίσει μεγάλο ρόλο στην ιστορία της ωρολογοποιίας στην Αμερική
Η Wittnauer είναι μια Αμερικάνικη εταιρεία η οποία ιδρύθηκε από έναν Ελβετό μετανάστη τον Albert Wittnauer
Ο νεαρός Albert Wittnauer, κατάφερε να δημιουργήσει ένα ανθεκτικό ρολόι το οποίο φορέθηκε από τους αστροναύτες των Ηνωμένων Πολιτειών, από πιλότους , ηθοποιούς και από πολλούς άλλους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο
Η αναγνωρισιμότητα της εταιρείας ήρθε το 1907, όταν η Wittnauer κατασκεύασε και έδωσε ένα ζευγάρι ρολόγια στο Αμερικάνικο Ναυτικό, το οποίο δοκίμασε τις αεροπορικές τους δυνατότητες. Εκείνη την εποχή η αεροπορική βιομηχανία βρισκόταν σε πολύ πρώιμο στάδιο, η Wittnauer κατά κάποιο τρόπο είχε συνδεθεί με την εξέλιξη της αεροπλοΐας και τα ρολόγια Wittnauer φορούσαν σημαντικοί εξερευνητές όπως οι Roald Amundsen και Richard E. Byrd, καθώς και αεροπόροι, από την Amelia Earhart έως τον Wiley Post.
Μετά τον θάνατο του Albert Wittnauer το 1916, η αδερφή του, η Μάρθα, πήρε τα ηνία της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, η Wittnauer παρείχε στρατιωτικά ρολόγια χειρός και συσκευές πλοήγησης ακριβείας στις Αμερικανικές Εκστρατευτικές Δυνάμεις καθώς και ένα ρολόι αεροσκάφους για τον Στρατό των ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, η Wittnauer παρουσίασε στην αγορά των ΗΠΑ το ρολόι All-Proof, ένα αντί-μαγνητικό ρολόι ανθεκτικό (shock proof) και αδιάβροχο
Τη δεκαετία του 1920, η Wittnauer παρήγαγε ρολόγια χειρός που ήταν τεχνολογικά προηγμένα και αισθητικά όμορφα. Τα ρολόγια αεροπορίας, ωστόσο, ήταν στο επίκεντρο. Το 1927, η Wittnauer και η Longines συνεργάστηκαν με έναν αξιωματικό του Ναυτικού των ΗΠΑ με το όνομα Philip Van Horn Weems, του οποίου το σχέδιο ενός ρολογιού περιλάμβανε έναν εσωτερικό, περιστρεφόμενο επιλογέα που βοηθούσε τους αεροπόρους να καταγράφουν τυχόν αποκλίσεις από το Greenwich Civil Time.
Μία άλλη μορφή στα ρολόγια Wittnauer αυτής της εποχής ήταν ο ωρολογοποιός Wittnauer John Heinmuller, ο οποίος ήταν ο επίσημος χρονομετρητής της Εθνικής Αεροναυτικής Ένωσης των ΗΠΑ. Αυτό επηρέασε τους Clarence D. Chamberlin και Charles A. Levine οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα χρονόμετρα Wittnauer για την υπερατλαντική πτήση του 1927 (πέταξαν δύο εβδομάδες μετά τη Lindbergh). Ο Charles Collyer και ο John Henry Mears χρησιμοποίησαν δύο Wittnauers το 1928 όταν έκαναν το γύρο της γης ακολουθώντας το φεγγάρι - το έκαναν σε 24 ημέρες, ολοκληρώνοντας τον 72 ώρες γρηγορότερα από το φεγγάρι.
Πολλοί αεροπόροι, μεταξύ των οποίων ο Howard Hughes, φορούσαν Wittnauers τη δεκαετία του 1930
''Ο Jimmie Mattern ένας Αμερικανός πιλότος, ο οποίος είχε προσπαθήσει δύο φορές να κάνει τον γύρο του κόσμου, είναι αυτός ήταν που επαίνεσε το Wittnauer ρολόι του το οποίο δεν έπαθε τίποτα από την πτώση του αεροσκάφους του. Ο Neil Armstrong κατά τη διάρκεια της αποστολής Gemini 8 χρησιμοποίησε επίσης το ίδιο ρολόι Wittnauer για να τιμήσει τον Jimmie Mattern. Στις 20-21 Μαΐου 1932, η Amelia Earhart έκανε την πρώτη σόλο πτήση στον Ατλαντικό με το Lockheed Vega-5B εξοπλισμένο με όργανα Wittnauer.''
Η εταιρεία πουλήθηκε το 1936, σε έναν κατασκευαστή μαργαριταριών, ο οποίος την μετονόμασε Longines-Wittnauer.
Στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου η Wittnauer παρείχε ρολόγια Weems, πυξίδες και χρονοδιακόπτες. Μετά τον πόλεμο παρήγαγε ρολόγια χειρός που χρησιμοποίησαν τεχνολογίες οι οποίες δημιουργήθηκαν την περίοδο του πολέμου.
Στη δεκαετία του 1950, η Wittnauer στράφηκε προς τον μοντέρνο σχεδιασμό ρολογιών χειρός και το 1957 κυκλοφόρησε το πρώτο ηλεκτρικό ρολόι χειρός.
Η Westinghouse αγόρασε την Longines-Wittnauer το 1969, το 1994 το Longines πωλήθηκε στον ιδιοκτήτη της Omega SMH και το 2001 η Wittnauer πωλήθηκε ξανά στη Bulova.